Motyw podróży w literaturze

Kordian

Juliusz Słowacki

  Tytułowy Kordian wyrusza w podróż podczas której odwiedza różne miasta w Europie. Jego wędrówka ma wymiar fizyczny, ale także przenośny - symbolizuje okres dojrzewania głównego bohatera, który poznaje świat, a także samego siebie, szuka swojego celu i przeznaczenia. Początkowo jego doświadczenia są pełne rozczarowania. W Londynie przekonuje się, że światem rządzi pieniądz, następnie dostrzega dużą różnicę pomiędzy rzeczywistością, a literaturą. Poznaje Wiolettę, która utwierdza go w przekonaniu, że na świecie nie ma już miłości, a dodatkowo zostaje odrzucony przez papieża. Ostatecznie wydarzenia te sprawiają, że Kordian doznaje przemiany wewnętrznej, dojrzewa i postanawia poświęcić się w imię ojczyzny.

Mała apokalipsa

Tadeusz Konwicki

  Główny bohater zmierzając na samobójczą śmierć wędruje po Warszawie i odwiedza różne miejsca, które można porównać do stacji z drogi krzyżowej Jezusa Chrystusa. Bohater zalicza kolejne przystanki, aby w końcu dotrzeć do Pałacu Kultury i dokonać tam samospalenia w imię ojczyzny. Jego podróż to także poniekąd przemiana wewnętrzna. Początkowo poznajemy bohatera jako człowieka, który bardzo chce popełnić samobójstwo, jednak brakuje mu odwagi aby to zrobić. Ostatecznie w trakcie wędrówki zbiera się i decyduje poświęcić swoje życie w szczytnym celu.

Przedwiośnie

Stefan Żeromski

  Wędrówka Cezarego Baryki z Baku poprzez Moskwę, aż do Polski usłana jest cierpieniem. Bohater oczyszcza się wewnętrznie i dąży do wyznaczonego przez ojca celu - szklanych domów. Jego podróż można porównać do pielgrzymki, która jednak kończy się pesymistycznie - ojciec umiera, a wizja przedstawiona przez niego okazuje się fikcją. Od tej pory Cezary wyrusza w podróż, która ma symbolizować jego okres dojrzewania. To właśnie podczas wizyty w Warszawie, Nawłoci i Chłodku poznaje wielu nowych ludzi i zakochuje się. To wszystko kształtuje jego poglądy i przekonania.