Iliada

Pieśń I. Zaraza. Gniew

  Utwór rozpoczyna się inwokacją z prośbą o natchnienie: „Gniew Achilla, bogini, głoś, obfity w szkody”. Gniew Achillesa spowodowany był utratą jego branki Bryzeidy na rzecz Agamemnona, a następnie śmiercią przyjaciela, Patroklesa. Eskalacja złości nastąpiła w momencie kłótni Agamemnona z Achillesem, do której podburzył herosów Apollo. Ten, zdenerwowany na Agamemnona, zesłał na wojsko greckie zarazę. Zemsta spowodowana była prośbą jego kapłana Chryzesa, któremu Agamemnon odebrał córkę i wziął ją jako swoją brankę. Apollo zaczął wybijać najpierw bydło greckie, a potem greckich żołnierzy. Zaraza trwała dziewięć dni, po czym Achilles, za radą Hery, zebrał żołnierzy na naradę. W jej trakcie doszło do kłótni między Agamemnonem i Achillesem. Achilles popierał oddanie Chryzesowi jego córki, aby ocalić Greków przed zarazą. Agamemnon zgodził się na to z niechęcią, jednak w ramach rekompensaty odebrał Achillesowi jego brankę, Bryzeidę. Znieważony Achilles wycofał się z walki i poprosił swoją matkę, boginię Tetydę, o wstawiennictwo u Zeusa, by ten pomógł Trojaniom.

Pieśń II – Sen. Próba. Katalog okrętów

  Zeus spełnił prośbę Tetydy. Zesłał na Agamemnona sen, który wywarł na nim presję do rozpoczęcia ataku na Troję.

Pieśń III. Przysięgi. Widok z muru. Pojedynek Aleksandra z Menelaosem

  Agamemnon wraz ze swoim wojskiem wyruszył do walki z Trojanami – dowodzonymi przez Hektora. Bitwa po pewnym czasie została jednak przerwana, gdyż decydujący o ostatecznym wyniku pojedynek mieli stoczyć ze sobą główni uczestnicy konfliktu – Menelaos, brat Aganemnona, i Aleksander, czyli Parys, trojański królewicz. Przed walką, z uczestnictwem Priama, odbyło się zawiązanie porozumienia z Agamemnonem. Zwycięzca miała zabrać Helenę i łupy. W pojedynku zwyciężył Menelaos, jednak w ostatniej chwili bogini Afrodyta swą łaską uratowała Parysa, zabierając go z miejsca bitwy na chmurce. Po zniknięciu Parysa Agamemnon był przekonany, że to Menelaos wygrał, więc żądał dopełnienia szczegółów umowy.

Pieśń IV. Złamanie przysiąg. Przegląd wojsk Agamemnona

  Hera i Atena nie chciały dopuścić do zakończenia wojny. Hera wymusiła na Zeusie, żeby Troję spotkała zagłada, a Atena, na polecenie Zeusa, namówiła Pandara, by strzelił z łuku do Menelaosa i w ten sposób zerwał zawarty wcześniej układ. Menelaos został ranny i konflikt wybuchł na nowo. Agamemnon rozmawiając z każdym z dowódców, doglądał wojska przed potyczką. Jednym z najbardziej zdyscyplinowanych wojów był Diomedes.

Pieśń V. Przewagi Diomedesa

  Diomedes pokonał synów Daresa. Mimo że został ranny, pokonał jeszcze wielu Trojan, między innymi Pandara. Następnie zranił Eneasza oraz swoją matkę – Afrodytę, gdy ta stanęła w jego obronie. Dopiero Apollowi udało się go powstrzymać. Artemida i Leto opatrzyły rannego Eneasza, zaś Apollo zachęcał Aresa, by wspomógł Trojan. Obrońcy twierdzy zdobyli przewagę pod wodzą Aresa. Grecy ostatecznie przegrali starcie.

Pieśń VI. Pożegnanie Hektora z Andromachą

  Achajowie, czyli Grecy, uzyskali przewagę po opuszczeniu przez bogów pola bitwy. Glaukos i Diomedes wymienili ze sobą zbroje. W Troi mieszkańcy złożyli dary Atenie. Hektor miał pretensje do Parysa spowodowane jego zachowaniem. Poprosił swoją matkę - Hekabe, by wyprosiła u Ateny powstrzymanie Diomedesa. Następnie pożegnał się ze swoją żoną Andromachą oraz dzieckiem i wraz z Parysem wyruszył do bitwy.

Pieśń VII. Pojedynek Hektora z Ajasem. Pogrzeb poległych

  Hektor wyzwał na pojedynek jednego z Greków, by w ten sposób zakończyć krwawy dzień walki. Wyzwanie przyjął Ajas Wielki, lecz ostatecznie nie udało się rozstrzygnąć pojedynku. Grecy odrzucili złożoną przez Trojan propozycję zakończenia wojny po zwrocie skradzionych skarbów oraz Heleny. Przyjęli jednak postulat rozejmu. Wówczas odbył się pogrzeb poległych wojowników z obu stron sporu.

Achilles

  Główny bohater, najsławniejszy grecki heros. Matka Tetyda po urodzeniu zanurzyła go w Styksie, chcąc zapewnić mu nieśmiertelność. Czyniąc to, trzymała go za piętę, i to ona pozostała jedyną „śmiertelną” częścią Achillesa. Żył w pogoni za sławą, gardził spokojnym, bezbarwnym życiem. Podczas wojny okrzyknięto go najdzielniejszym i najbardziej nieustraszonym wojownikiem. Swój gniew zniwelował, bezczeszcząc zwłoki Hektora, ale ostatecznie wydał ciało syna zalanemu łzami Priamowi

Agamemnon

  Syn Atreusa, władcy Argos, wódz Greków. Podatny na gniew, często ulegał depresji. Reprezentatywny i godny wódz, niechcący przyczynił się do porażek swojej armii, którą z powodu kłótni opuścił Achilles. Po powrocie z wojny zabiła go żona Klitajmestra za oddanie ich córki Ifigenii w ofierze bogom, by powiodło się w walce Achajom. Ifigenię uratowała jednak Artemida.

Menelaos

  Brat Agamemnona, porwano mu żonę Helenę. Nerwowy, porywczy oraz gniewny.

Odyseusz

  Król Itaki, mądry, sprytny, nieustraszony i inteligentny, wzorowy przywódca i wojownik, świetny żeglarz. Bogowie nastręczyli mu wielu kłopotów. Żądny przygód, jest archetypem tułacza i wędrowcy.

Hektor

  Pierworodny syn Priama i Hekabe. Wielki wojownik, szlachetny, odważny, rycerski i silny. Apollo wspomagał go, dzięki czemu udało mu się wygrać wiele starć. Najwierniejszy obrońca ojczyzny – nadzieja Trojan.

Priam

  Władca Troi, ojciec Hektora. Dostając od Achillesa zwłoki syna, wybaczył mu jego zabójstwo.