W pamiętniku Zofii Bobrówny

  Podmiot liryczny zwracając się do Zofii Bobrówny, opisuje jej ojczyznę, do której się udawała, jako piękną i odległą krainę. Kwiaty i gwiazdy miały tam opowiadać najpiękniejsze wiersze. Wspomina swoje dzieciństwo w kraju. Prosi Zofię, by po powrocie opowiedziała mu wszystko, żeby mógł poczuć się znowu młody.