Motyw wędrowca w literaturze

Mały Książę

Antoine de Saint-Exupery

  Podróż Małego Księcia ma wymiar fizyczny i psychiczny. Jest wędrowcem poszukującym własnej tożsamości. Na swojej drodze spotyka ludzi i zwierzęta o różnych charakterach. Część z nich go odrzuca, a część inspiruje. Mały Książe to dziecko-mędrzec, człowiek-wędrowiec, który wraz z akcją rozwija się i dojrzewa, poznaje wartości rządzące światem i decyduje, które z nich chce wybrać. Ostatecznie chłopiec powraca do swej ukochanej róży, a cała podróż uświadamia mu, że miłość i opieka nad ukochaną są dla niego najważniejsze. Cała jego wędrówka to symbol drogi, którą każdy człowiek kiedyś przemierzył - poszukiwanie celu i sensu życia.

Mała apokalipsa

Tadeusz Konwicki

  Wędrówka głównego bohatera odbywa się po Warszawie. Punktem końcowym jest Pałac Kultury, pod którym ma dokonać się samospalenie. Wszystkie przystanki są symbolem drogi krzyżowej pokonanej przez Jezusa, ale także nawiązują do Boskiej Komedii, tylko że tutaj, jest to podróż po piekle na ziemi. Bohater odwiedza takie miejsca jak bar mleczny, restaurację Paradyż, kino Wołga, szpital. Cała ta wędrówka to przede wszystkim podróż w głąb siebie, ostateczne rozliczenie z życiem i z samym sobą. Główny bohater zakochuje się, jednak poświęca swoje życie dla kraju i dla ludzi. To jest koniec jego wędrówki - śmierć poprzez samospalenie.

Przedwiośnie

Stefan Żeromski

  Pierwsza część wędrówki głównego bohatera to ucieczka przed wojną. Cezary podróżuje z Baku do Moskwy, potem do Charkowa i ostatecznie do Polski. Wszystko to usłane jest cierpieniem, ciężką pracą pełną wyrzeczeń, jednak uświęca to obiecany przez ojca cel - szklane domy. Cała ta podróż jest więc czymś w rodzaju pielgrzymki do ziemi obiecanej. Młody jeszcze Baryka zostaje wrzucony w wir okropnych zdarzeń i warunków. Gdy Cezary dowiaduje się, że obietnice ojca były nieprawdziwe rozpoczyna spontaniczną i nieokrzesaną wędrówkę po Polsce, ale przede wszystkim w głąb siebie. To jest czas na to, aby młodzieniec wyrobił sobie poglądy, dojrzał, stał się prawdziwym mężczyzną. Baryka poznaje różnych ludzi, przyjaciół, kobiety, w których się zakochuje, a także odkrywa nowe miejsca. Ostatecznie Cezary pogodzony z własnym losem idzie sam przed siebie czekając na to co przyniesie mu życie.