Ania z Zielonego Wzgórza

CZĘŚĆ I

Rozdział I. Zdumienie Pani Małgorzaty Linde

  Małgorzata Linde jak zwykle przesiadywała przy oknie i obserwowała, co dzieje się w okolicy. Nagle zauważyła, jak Mateusz Cuthbert, odświętnie ubrany, jedzie bryczką do miasta. Małgorzata postanowiła pośpiesznie udać się do jego siostry, Maryli, aby uzyskać informacje na ten temat. Gdy dotarła na Zielone Wzgórze, zobaczyła stół nakryty dla trzech osób. Szybko zorientowała się, że rodzeństwo oczekuje jakiegoś gościa. Wówczas Maryla postanowiła wyjawić prawdę. Mateusz udał się na dworzec po chłopca z Domu Sierot. Małgorzata była oburzona, że nikt nie spytał jej o radę w tej kwestii. Maryla wytłumaczyła sąsiadce, że potrzebują kogoś do pomocy przy gospodarstwie. Pani Spencer ostatnio adoptowała dziewczynkę, a tym razem miała się wybrać do Hopetown i wybrać dla Maryli i Mateusza jedenastoletniego chłopca. Małgorzata był oburzona tym pomysłem. Po pierwsze uważała za bardzo nieodpowiedzialne sprowadzanie do domu obcej osoby. Po drugie w głębi duszy martwiła się, że chłopiec będzie wychowywany przez rodzeństwo, które nigdy nie miało kontaktu z dziećmi.

Rozdział II. Zdumienie Mateusza

  Gdy Mateusz zjawił się na dworcu, nie było tam chłopca, a jedynie chuda, rudowłosa dziewczynka ze starą walizką. Zawiadowca poinformował mężczyznę, że pociąg odjechał około pół godziny temu, a pani Spencer powierzyła mu w opiekę właśnie tę dziewczynkę. Cuthbert był zdziwiony, jednak nie na tyle okrutny, by pozostawić sierotę samą. Nieznajoma z ogromną radością przywitała Mateusza.
  W czasie ich wspólnej podróży na Zielone Wzgórze dziewczynka dała się poznać jako rozgadana i bystra. Szybko zyskała sympatię Mateusza. On jednak nieustannie martwił się o to, jak Maryla zareaguje na fatalną pomyłkę, do której doszło. Dziewczynka opowiadała mu o swoim trudnym życiu. Fakt, że w końcu trafi do rodziny zastępczej, był dla niej tak niesamowity, że wciąż nie potrafiła w to uwierzyć. Bardzo źle wspominała ostatnie cztery miesiące spędzone w Domu Sierot. Wyznała również przyczynę wszystkich nieszczęść, które na nią spadły – był nią rudy kolor jej włosów. Nagle Mateusz i dziewczynka znaleźli się w alei, w której było pełno kwitnących jabłoni. Ania przyglądała się temu krajobrazowi. Wywierał na niej niesamowite wrażenie.

Rozdział III. Zdumienie Maryli Cuthbert

  Maryla wyszła na dwór, aby ciepło przywitać chłopca w nowym domu. Ku swojemu zdziwieniu spostrzegła dziewczynkę. Zaczęła dyskutować z bratem na temat tej pomyłki. Gdy dziewczynka zorientowała się, że trafiła na Zielone Wzgórze przez przypadek, zaczęła płakać. Na nic zdało się tłumaczenie Maryli, że zostanie ona z nimi do czasu, aż sprawa się wyjaśni. Dziewczynka oświadczyła, że to najgorszy moment jej życia. W końcu wyznała również, jak się nazywa – Ania Shirley. Zaznaczyła jednak, że nie lubi tego imienia. Poprosiła, by zwracać się do niej Aniu, nie Andziu. Zrozpaczona dziewczynka nie tknęła kolacji, a później Maryla zaprowadziła ją do pokoju, by udała się spać. Ania oznajmiła, że będzie to najgorsza noc w jej życiu.
  Starsza kobieta poszła do kuchni, żeby przedyskutować sprawę z Mateuszem. Oznajmiła mu stanowczo, że jutro pojedzie on do pani Spencer, żeby oddać Anię i wyjaśnić to niefortunne zdarzenie. Brat upierał się jednak przy tym, żeby dziewczynka mimo wszystko z nimi została. Podjęcie decyzji leżało teraz w rękach Maryli.

Ania Shirley

  Bohaterkę poznajemy, gdy ma jedenaście lat. Przed przygarnięciem przez Mateusza i Marylę dziewczynka nie zaznała miłości i ciepła rodzinnego domu. Przyszła na świat w marcu 1876 roku w miejscowości Bolingbroke w Nowej Szkocji. Jej rodzice, Berta i Walter byli nauczycielami w liceum. Niedługo po narodzinach córki zmarli na febrę. Potem wychowywała ją pani Thomas, uboga posługaczka. Dziewczynka mieszkała tam do ósmego roku życia i musiała się opiekować czwórką jej dzieci. Gdy mąż pani Thomas zginął pod kołami pociągu, Ania znalazła się w domu pani Hammond, która z kolei miała ośmioro dzieci. Kiedy zmarł mąż pani Hammond, dziewczynka trafiła do Domu Sierot w Hopetown. Anię charakteryzowały szczupła postura, piegi oraz bujne, rude włosy, które najczęściej splatała w dwa warkocze. Jej wygląd był dla niej powodem ogromnych kompleksów. Wyrosła jednak na piękną damę. Nie lubiła, gdy zwracało się do niej „Andziu”. Dziewczynka była bardzo inteligentna, ambitna i pracowita, a także czuła i empatyczna. Cechował ją również ogromny upór. Zawsze sumiennie przygotowywała się do lekcji i z ogromną zawziętością konkurowała z Gilbertem o lepsze stopnie. Wszyscy lubili Anię z powodu jej usposobienia i charakteru. Dziewczynka często oddawała się fantazjom – wymyślała różne historie czy nadawała roślinom nowe imiona. Zielone Wzgórze zrobiło na niej ogromne wrażenie. Szybko zyskała sympatię Maryli i Mateusza. Była również wierna, zarówno w stosunku do swoich opiekunów, jak i przyjaciółki Diany. Ania uzyskała najlepsze wyniki z egzaminów, dostała się do seminarium, a później otrzymała stypendium naukowe. Gdy jednak Maryla zachorowała, Ania postanowiła zostać na Zielonym Wzgórzu, by się nią zaopiekować. Pod koniec powieści Ania ma piętnaście lat.

Mateusz Cuthbert

  Sześćdziesięcioletni mężczyzna o dziwnym usposobieniu. Miał popielate włosy, ciemną brodę i zgarbioną postawę. Był wycofany i małomówny, jednak w rzeczywistości bardzo lojalny i gospodarny. Ania od razu skradła jego serce. Poruszyła go jej historia i temperament. Potrafił wyzbyć się swoich egoistycznych pragnień – zamiast przyjąć chłopca, który pomagałby mu w gospodarstwie, wolał zaopiekować się Anią, która bardzo potrzebowała rodzinnego ciepła i miłości. Mateusz pozostał kawalerem i prowadził gospodarstwo ze swoją siostrą, Marylą. Miał ogromną słabość do Ani, więc zawsze się za nią wstawiał. Pod koniec powieści Mateusz umiera.

Maryla Cuthbert

  Stara panna, bardzo surowa i odpowiedzialna. Dziesięć lat młodsza od swojego brata, Mateusza. Początkowo jawiła się jako postać bez serca, lecz wraz z rozwojem akcji powieści można zauważyć, że jest w niej wiele pozytywnych cech. Była przeciwna przygarnięciu Ani, jednak zmieniła swoje zdanie, gdy okazało się, że dziewczynka miałaby trafić do okrutnej pani Blewett. Maryla sprawiała wrażenie osoby zachowawczej, która nie lubi okazywać swoich uczuć. Pojawienie się Ani na Zielonym Wzgórzu było momentem, kiedy zostało zmuszona do porzucenia swojego konwencjonalnego zachowania. Ostatecznie okazała się bardzo zadowolona z faktu, że Ania pojawiła się w jej życiu. Gdy dziewczynka miała opuścić Zielone Wzgórze, by kontynuować naukę, Maryla bardzo to przeżywała. Pod koniec powieści dowiadujemy się, że kobiecie grozi ślepota.

Diana Barry

  Pochodziła z dobrego domu, miała nienaganne maniery i zawsze była ładnie i elegancko ubrana. Cechowały ją piękne, długie, kruczoczarne włosy. Stała się wierną przyjaciółką Ani. Jej marzeniem było założenie dużej rodziny, nie miała większych ambicji. Mimo to Ania konsekwentnie wprowadzała ją w świat swoich fantazji.