Motyw tańca w literaturze

Taniec bez wątpienia jest jednym z najważniejszych elementów kultury. Jest częścią sztuki, której jak wiadomo, głównym celem jest oddziaływanie na ludzkie emocje. Początki tańca sięgają nawet czasów przed wynalezieniem pisma. Przypisywano mu wtedy magiczne właściwości. Jego funkcja zmieniała się z pokolenia na pokolenie, aż w końcu stał się formą komunikacji niewerbalnej między ludźmi.

Motyw tańca – przykłady z lektur

Taniec śmierci

Michael Wolgemut

Na obrazie w przerażający sposób przedstawiono radosne, tańczące szkielety. Jest to nawiązanie do jednej z głównych myśli średniowiecza- sztuki umierania, która obecna jest również w “Rozmowie mistrza Polikarpa ze Śmiercią”. Danse macabre (taniec śmierci) przypomina człowiekowi o jego marności, przemijaniu ziemskiego życia, a także o nieuniknionej śmierci.

Pan Tadeusz

Adam Mickiewicz

Podczas zaręczyn m.in. Tadeusza i Zosi, na którym byli także obecni generałowie armii, wśród nich Dąbrowski Podkomorzy zarządza rozpoczęcie poloneza. Dostojny taniec narodowy ściśle łączy się z szlacheckimi zwyczajami. Atmosfera podczas tańca była wesoła, a szlachta jak przystało, bawiła się w licznym gronie.

Wesele

Stanisław Wyspiański

Jasiek chce uwolnić chłopów z ich lęków i strachu. Chochoł nakazuje mu odbyć rytuały, a sam bierze w rękę skrzypce i zaczyna grać. Taniec chłopów symbolizuje bezradność, niemoc, monotoniczność, bezmyślność. Nawiązuje do przepowiedni o wielkim narodowym zrywie, który nie nastąpił. Jest on odzwierciedleniem sytuacji zniewolonych Polaków, którzy powoli wchodzą w stan apatii i zobojętnienia.

Przejdź do pełnej wersji

Lektury, w których występuje motyw tańca

Wszystkie motywy